Overhoop

Mijn laatste bericht was op 26 mei. 3 dagen later lag mijn leven overhoop.
Mama in het ziekenhuis op 29 mei 2011. Situatie zorgelijk, luchtwegproblemen naast andere lichamelijke hobbeltjes. Maar die waren te overwinnen. Na 'zorgelijk' kwam 'hoopvol', tot 'niet ontevreden' op de 11e juni.
Die nacht sloeg het om en werd het zondag de 12e: het kan 'alle kanten uit', maar probeer, met haar, de hoop niet te verliezen.
Op maandag 13 juni 2011, tweede pinksterdag, verloren wij de hoop. En haar.
Toen verliet ze deze wereld uiteindelijk tòch....

Sinds dat moment ligt mijn leven totaal overhoop. Niets is meer het zelfde. Ik mis haar overal en vecht tegen mijn verdriet terwijl me daarnaast wordt geleerd, dat ik dat verdriet moet toelaten. Ik doe mijn best om door te gaan in haar voetsporen, want zo heb ik altijd geleefd. En dat leven was goed.

Voor mij betekende het woord 'hoop' altijd dat je het niet moet verliezen van twijfel. Wat betekent over-hoop dan nu.......?

Zomer in de lente

Wat is het toch raar. Het is de laatste jaren steeds het mooiste weer in het jaargetijde dat lente is gedoopt. We kunnen in april en begin mei in 'het blote bloesje' buiten zitten en op het moment dat het dan ècht zomer is is het weer maar zo zo. Maar goed tevreden zijn met wat je hebt en niet zeuren.

 Vooral onze Emma heeft het helemaal naar haar zinnetje als het mooi weer is. Het liefst wil ze de hele dag in de tuin zitten, nou ja zitten. Dat verbaast me bij haar altijd het meest. De hele tijd is ze alert. Ze zit, ligt, loopt, rent, praat en dat telkens maar door. Ik zei laatst nog tegen mama dat het toch zo stom is dat dat kleine ding nou nooit eens even lekker slaapt. En dat terwijl dit weer zich daar zó voor leent. Nee hoor, LouLou, haar buurmeisje kon eens over de schutting de tuin inwandelen. En dan is de tuin, een ruim begrip. Onze tuin, die van de buren rechts  en die van de buren links, de gemeenschappelijke tuin. 

Nergens mag LouLou eigenlijk in en dat terwijl de tuin van de buurvrouw LINKS haar 'eigen' tuin is. Nou scheelt het wel dat LouLou zelf ook niet veel onderscheid maakt, want zij gaat ook gewoon alle 3 de tuinen in.

LouLou slaapt trouwens wel in de tuin. Gisteravond lag ze heerlijk buiten in een stoel te slapen. Let wel: de stoel van onze buurvrouw RECHTS!

Maar die lente dit jaar is me wel wat.

Het warmte record was eergisteren binnen. Gisteren nog een prachtige dag. Vandaag is het weer weer helemaal omgeslagen. Typisch Hollands!

Maar toch blijft het een heerlijk lente. Net (26 mei 12.00 uur) was de lucht helemaal donker en nu is er weer zo'n mooie wolkenlucht waar onze nederlandse schilders zo beroemd om zijn. Ik maak even een fotootje van die lucht (wel door het raam heen). Ondertussen zijn we weer een paar minuten verder en de lucht is weer grijs.

Zomer in de lente weer even vergeten?
Titel ondertussen geëvolueerd naar 'herfst in de lente'?
Ach nee, die zon komt best wel weer terug.

Bloembollen

Gèk ben ik op bloembollen. Dat heb ik van mijn moeder. Ik weet niet of ik dat al niet eerder had geschreven, maar dan is het dus ook echt waar. Het verschil is wel dat mama eens sterke voorkeur heeft voor Hyacinten en ik voor Narcissen en Tulpen. Wij gaan ons dan ook ieder jaar zeer te buiten bij de bloemenman in Noordwijk. Onderweg naar ons huisje daar passeren we altijd zijn stal. Vlak bij Langevelderslag. Zakken met bollen, maar ook reeds geplante bolletjes in potjes nemen we er mee. We hebben ook een jaar gehad waarin we wat meer bijzondere bollen hebben gekocht. Dat was een jaar of 4 geleden. Witte en Zwarte tulpen, Papegaaientulpen en van die dikke dubbele tulpen. Die hadden we in onze grote terrasbakken gezet en later verplant naar de tuin. Prachtig bloeiden ze.

Het nadeel van bollen is wel, dat ze, eenmaal uitgebloeid, erg lelijk worden, dus knip je ze af.
Als je wilt dat ze volgend jaar terug komen, moet je ze wel lelijk en al laten staan. Nu maak ik er van die 'schoof'achtige dingen van. Ik knip de bloemen er uit en bind de stelen en bladeren bij elkaar met een touwtje of makkelijk degelijk elastiekje en laat ze dan zo afsterven. Staat lang zo onaardig niet. En: het volgende jaar grote kans op succes. Op deze wijze doe ik het al jaren met mijn crocusjes, blauwe druifjes en narcisjes in de tuin en ze komen al jaren weer terug. Met tulpen kon ik dat geduld nooit opbrengen. Tot vorig jaar.

 En raad nu toch eens? Ja hoor, de Zwarte tulpen en de papegaaientulpen en ook 2 gele dubbele tulpen bloeiden dit jaar. Hele maal trots!!!!! Dus met een beetje werk en taaie volharing is succes bijna altijd verzekerd.

Ondertussen is alles volledig uitgeboeid en opgebonden. Volhouden tot volgend jaar. En ondertussen bloeien mijn andere vaste planten er vrolijk om heen. Bloeien is vooruitzien.

Voorbij de sluizen van IJmuiden

Dit weekend zijn we naar IJmuiden gereden. Het was zulk mooi weer en je wordt zo lekker rustig van de golven. We rijden dan wel de touristische route langs het Noordzeekanaal om uiteindelijk te eindigen bij de kop van de haven. We hebben IJmuiden een jaar of 20 geleden ontdekt als plek om leuk naar de zee te kunnen kijken. Eerst gingen we altijd naar restaurant IJmond. Dat is zon fijn etablissement als je een hond hebt. Ook die zijn daar welkom, de drinkensbak staat altijd klaar. Dus wij gingen daar al heen toen ons Seresje nog leefde. We parkeerden op het parkeerterrein bij het restaurant en kingen dan koffiedrinken om daarne lekker op het strandje te gaan zitten. En hadden we dan zin in iets liepen we weer naar IJmond. Tenminste zo ging het 's zomers. En zo ging het al die jaren geleden. Tot dat de bouwpplannen voor de nieuwe marina gereed kwamen en 'ons' strandje werd volgebouwd met iets waarvan ik niet weet wat het nu echt is. Restaurant is trouwens nog steeds proma. Later kwamen we veel in de kop van de haven, achter de sluizen. Vandaar de titel van dit berichtje. We parkeren de auto ècht op het uiterste randje van het parkeerterrein, doen de ramen open en genieten  van de relatieve rust, de bootjes en het water. Chorus zien we niet, is achter ons.

Zo rond half zes vertrok zowel zaterdag als zondag een grote passagiersboot. Op weg naar Engeland. Het is toch wel leuk om de hoorn te horen en al die blijde mensen aan dek te zien. Ik herinn er me onze eerste reis. We voelden ons alsof we naar het schavot gingen..... Maar wat vonden we het ook positief opwindend. We hadden een buitenhut, dus zagen de zee. Om half 5  ('s ochtends!) riep mama dat ze lichtjes zag. Op zee zijn in de nacht draagt wel bij aan die opwinding. En dat maken deze mensen dus misschien deze nachten ook mee.

Het is altijd erg druk op het parkeerterreintje. Maar wel zo dat er snel weer plek is voor nieuwe mensen. Wij zijn er zo 2 uur. Gisteren hadden we chippies en frisdrank bij ons. En nadat we aanvankelijk dachten dat het toch wel stiller is op zondag dan zaterdag bleek dat toch wel weer mee te vallen. We hebben een groot aantal schepen gezien. En natuurlijk dat passagierschip. Maar ook kwam er een klein convooi van Greenpeace binnenvaren.

Maar waar we ècht van genoten was een kleine waterhoen. Het dobberde aanvankelijk lekker in het zonnetje. En toen was het tijd om te eten, want er moest worden gedoken.

Wat kan zo'n klein ding lang onder water blijven, zeg. Zowat een minuut. We kregen al schrik. Maar daar was het weer, al schuddend met zijn of haar kopje. We hebben er een hele tijd naar zitten kijken. De foto is een zoekplaatje maar in het midden zwemt het diertje

Het is er op het moment erg fijn voor mama. Mama is sliep al een half jaar slecht, maar werd ook steeds nerveuzer. Afgelopen week bleek dat ze een post traumatisch stress syndroom heeft. Te veel verdriet in haal leven meegemaakt. Dus ze heeft nu medicijntjes en wordt weer beter! Kost wel tijd,maar we doen ons best. Vandaar dat dit plekje voor haar fijn is. Goede herinneringen en blik op oneindig. De afgelopen 2 nachten waren goed en overdag is ze ook weer wat blijer.

De kop van de haven van IJmuiden is voor haar dus ècht een goede plek en visuele hulp om die sluizen uit het verleden voorbij te kunnen gaan.

HIEP HIEP HOERA

Op 1 maart vierde mama haar 87e verjaardag.
Echt jarig is ze maar eens in de 4 jaar, want ze is een schrikkelkind. De ambtenaar van de burgerlijke stand van Winterswijk, de plaats waar ze in 1924 werd geboren, stond het mijn opa niet toe om haar aan te geven op haar geboortedag. "Dat is niet leuk voor het kind, één keer in de 4 jaar jarig zijn. U kunt kiezen 28 februari of 1 maart." Mijn opa koos voor de laatste datum, immers de 28e was al voorbij.

Sinds 1984 vieren we haar verjaardag in een schrikkeljaar 2 keer. Ze werd toen 15 en 60. En dat blijven we doen elke 4 jaar. Ze verjaart dus op de 1e maart, maar is jarig op de 29e.

Dit jaar was het een gewone verjaardag, maar ze was toch ook wel heel jarig, kan ook niet anders want ze telt er al zovele.....

Huishoudbeurs

Een week geleden ben ik voor het eerst sinds jaaaaaaaaaren samen met mijn moeder naar de Huishoudbeurs geweest. Wij zijn daar volgens mij voor het laatst geweest toen mijn vader nog werkte. Nou toen was ik een tiener, dus lang geleden.

We hadden gezien dat je aanwezig kon zijn bij koffietijd, en aangezien mama een trouw kijker is, leek ons dat wel leuk. Nu slaapt mijn moeder tegewoordig minder goed als ze de volgende dag 'op stap'gaat. Dus die nacht was ze weer veel overeind. Aan het puzzelen. VOlgende ochten op tijd er uit en rond 09.00 uur in de auto. Dan is het wel lekker aande rand van Amsterdam te wonen, want je bent er via de snelweg heel snel.

Je kunt er ook hhel lekker parkeren en we hadden de rolstoel meegenomen.

Gewoon lekker voor mama.                                                                                     
Kaartje gekocht en uitrijkaart voor de parkeergarage. Ik kon met korting mee, geloof zelfs voor niets, want dat zei de oudere man die de kaartjes verkocht en dit was het enige kaartje dat we kregen. we moesten tot kwart voor tien wachten en toen konden we naar binnen. De af-/oprit. was trouwens wel erg stijl.

En daar zaten we in het publiek. Was een leuke uitzending en we konden alles goed zien. Later bekeken de de uitzending en we waren erg 'beeldig' zoals tante Lien dat vroeger altijd zei. Even na elven was koffietijd afgelopen en toen was de huishoudbeurs inmiddels ook open gegaan. We hebben ons eerst wat te drinken gehaald en iets er bij. Toen zijn we het eerste pad ingelopen. En ja hoor, we werden veel ingehaald door dames met van die boodschappentrolleys. Die bleken later al behoorlijk vol te zitten. Wij hebben daar geen kaas van gegeten. Bij de lórealstand heb ik mee gedaan aan een workshop 'gezicht'. Leer je hoe je nu eigenlijk met al die crèmetjes en lotionnetjes moet om gaan. En hoe je foudation en blusher echt moet gebruiken. Vond het erg leerzaam. Mama zat lekker in een hoekje toe te kijken en kon ongestoord even achter haar oogleden kruipen. Daarna gingen we weer verder. Tweede pad in.

We keken op de klok.

Gelukkig, het was al half een. Dan zou er in de middenhal een optreden zijn van Los Angeles the Voices. Mama zat op een fijn plekje. Ik heb nog even wat te eten gehaald en toen begon het mini concert. Na afloop hebben we de CD gekocht - met live de handtekeningen van de heren erop gezet gekregen. Na afloop kwam Gorden heel erg vriendelijk en lief naar mama toe. Heb ik een fotootje van gemaakt. En hij spreekt wel voor zich. Wij zijn fan geworden van de mens Gordon.

Om half 2 hebben we ons nog een ijsje genomen en we vonden het wel mooi. Lekker naar huis.

Daaag al die gangen en stands die we niet hebben gezien. Daaaag negenmaandenbeurs! Wij kunnen meepraten, we waren ook op de huishoudbeurs, maar hadden genoeg aan een beetje. Letterlijk en figuurlijk.

VOORJAAR

Het is weer voorjaar. Elke dag zie je weer iets nieuws in de tuin. Twee duifjes aan het minnekozen en de eerste bolletjes die groeien. En dan opeens bloeit er een crocus of een blauw druifje en nog iets en weer iets en weer......

Vandaag is het zondag 20 februari en ik heb ondanks zo'n suf verkoudheids gevoel toch in de tuin gewerkt.
Ik ben een dochter van een 'snoeien doet groeien (en bloeien)'-moeder dus ik pak mijn vaste planten altijd stevig aan. Dus vandaag de schaar gezet in de Lavendel en de Hortensia's. Ook de welig tierende Klimop ben ik te lijf gegaan. En wat knapt het er van op, zeg! Ik houd niet van rommelige perken in de tuin. Het is dat je er soms door het weer niks aan kùnt doen,  maar liever zie ik tussen nette planten ook gewoon zwarte aarde zonder frummels. Neemt niet weg, dat ik wel oplet wát ik doe met de restanten van wat ik heb gewied. Onkruid gaat in de tassen van Tuincentrum Osdorp. Campanula-babies worden altijd weer ergens geplant. Dat doe ik ook met de Lavendel jongelingen. Vorig jaar heb ik die bij de bessenstruik in de pot gezet. ik heb net nog even gekeken, en ja hoor, ze hebben de winter mooi overleefd.

Ik heb drie bloemperken in de tuin. Ook nog langs het achterste terrasje een randje. En dan nog langs het voorste terras aan weerszijden bloembakken van 350x60 cm en die zijn dan 50 cm hoog. Twee weken geleden heb ik de oude geraniums uit die bakken gehaald, zodat de bollen kunnen groeien èn heb ik het 'Grote dierenbos-perkje' gewiedt en gesnoeid.  Tengevolge van het vreemde weer en een opspelende slijmbeursontsteling aan mijn 'kneus-arm' even twee weken de zaak ontzien. Vandaag kon et wel weer en was het perk linksachter aan de beurt. De 3 Hortensia's, 2 Phloxen en de snotterbel hebben een behandeling gehad. Je kunt ze nu weer zien groeien. Een deel van de klimop heb ik ook verwijderd. De bollen hebben weer licht en laten de kopje vrolijk zien. Dus de helft van dat perk heb ik af. Toen nog even twee kerstslingers uit de lantarenpaal en de pergola verwijderd en ook de bloemenmanden achterin geïnspecteerd.
Fotootjes gemaakt en weer naar binnen. En zo meteen lekker op de bank, beetje wegsukkelen en verhalen verzinnen. Dromen over kabouters, elfjes en beestjes die daar nu weer naar hartelust kunnen rondscharrelen. Straks toch stiekum even kijken  ......

Start campagne Provinciale Staten

Afgelopen vrijdag vond de start plaats van de CDA campagne voor Provinciale Staten in NoordHolland. Onze lijsttrekker Jaap Bond, komt uit en woont in Volendam, dus we waren met zijn allen in Hotel Spaander. Dat hotel is er al jaren, maar het afgelopen jaar bekend geworden van de RLSoap over Volendam. Voor wie er wel eens geweest is, het is dat hotel, met de grote parkeergelegenheid aan het water, naast de haven. En er hangen heel veel schilderijen. Jaap vertelde bij zijn seech, dat de oprichter van het hotel, vroeger schilders daar liet overnachtne of eten, tegen betaling met een kunstwerkje. Nou, dat moeten er velen geweest zijn.

De avond werd eveneens gebruikt om de Nieuwjaarsbijeenkomst van de provinciale afdeling te houden. Tijdens de laatste ledenvergadering van het CDA Amsterdam, ben ik gekozen als lid van het provinciaal bestuur, dus vandaar dat ik er graag bij wilde zijn. Samen met Jenny Ketel, zij was mijn voorganger in dat bestuur.
De Nieuwjaarsspeech werd gehouden door minister Piet Hein Donner. Hij is een neef van een vriendin van mijn moeder, Pim Neuteboom. Pim is in 2009 overleden. En telkens als mama Donner ziet lachen, moet ze aan de glimlach van Pim denken.
Dus gevraagd of hij met ons op de foto wilde.

Vanzelfsprekend wilde hij dat. En de foto is echt aardig geworden. Gemaakt trouwens door de nr 3 van onze Lijst, Ciel Meeuwis. Zij werd daarna ook nog door anderen onder wie de schoondochter van Fanny Blankers-Koen gevraagd om hen op de foto met de minister te zetten. Goed voorbeeld doet goed volgen, denk ik dan maar.

Na de toespaken werd er nog een foto van de leden van de 'lijst' gemaakt. 

Toen ze weer van het podium af gingen heb ik nog even een foto gemaakt met m'n HTC-tje

Enigszins herkenbaar op de achterste rij, derde van links, Meino Schraal, nr 2 amsterdamse kandidaat, derde van rechts Ciel Meeuwis ook uit Amsterdam. Op de eerste rij tweede van rechts Jaap Bond. En hoe het de verkiezingen ook zullen aflopen: zij komen er na 2 maart ZEKER in.

Die nieuwe Sint Lukasschool

Gisteren mocht ik het kunstwerk ‘schooltijd’ onthullen.

Het is verwerkt in de ramen van de begane grond en de eerste etage van het gebouw waarin de nieuwe Sint Lukasschool gevestigd is. De school staat aan de Osdorperban, in Amsterdam Osdorp.
Zo lekker om dat nog even te zeggen.

Het was een fijn moment. Naar alle waarschijnlijkheid een van de laatste dingen die ik als oud-wethouder in mijn voormalig stadsdeel zal doen. En wat is het toch leuk om samen met kinderen een onthulling te doen. Ik vind het altijd erg fijn om dingen interactief te doen. Vandaar dat ik me had voorbereid om het over schooltijd, de 5 'o's en Lukas en zijn os te hebben. En zo heerlijk als ze dan ook reageren zoals je wilt.

De onthullling vond plaats door het wegtrekken van doeken voor 2 panelen en het doorknippen van het lint om de school. Samen met directeur Johan Hoogenboom.
Dat ik dit mocht doen, genieten!!!!!!!

Rondtour in de AmsterdamArena

Vandaag is 15 januari. Samen met mijn tante Klaske ben ik naar de Amsterdam Arena geweest en we hebbendaar een rondleiding gehad. Klas wordt 22 maart 65 jaar en dit is mijn cadeautje voor haar.

Veel geleerd. Ruim 51.000 zitplaatsen. Meer dan de Kuip in Rotterdam. Op het hoogste stoeltje zit je er 35 meter vanaf en zit je 80 meter hoog. Pffffff.
Grasmat kost € 100.000. Is in 14 jaar 50 keer vervangen. Nu wordt het kunstmatig be'zon'd en is er een irrigatiesysteem en hoeft ie maar 1 keer per seizoen vervangen te worden.
Heel veel trappen gelopen. Commandokamer gezien, Perskamer bezocht. Heel veel fot's gemaakt van Klas bij de diverse onderdelen. Even met de voeten op het heilige gras gestaan en natuurlijk ook met z'n tweetjes op de foto!

Nieuwe auto

Het is zover, na tien jaar zeer tevreden rijden in mijn suzuki Ignis ruil ik 'm in.
Maar wat voor een auto nu? Wakker heb ik er van gelegen.
Ik had eigenlijk maar 3 voorwaarden:
hoge instap, plek in de kofferbak voor een rolstoel en redelijk milieu vriendelijk.
Er zijn 2 mannen in mijn leven die me bij het kopen van auto's ondersteunen mijn broer Joop en neef Hemmie. En dat doen ze ook. Na veel heen en weer gebeld te hebben en wat dealers afgegaan, zijn Mama en ik tot de voorlopige keuze gekomen: een Toyota Verso S.
Dat is een nieuw type.

Werd deze week gepresenteerd in Biddinghuizen.

Mama en ik zijn dus gisteren naar Biddinghuizen gereden en hebben 'gepast' en gekeken.

En hij is zo mooooooooooooooi.

Wat ons betreft wordt dat 'm. We hebben de offerte binnen en na zondag gaan de onderhandelingen beginnen. SPANNEND!

VERVOLG NIEUWE AUTO

Ja hoor, hij wordt 't. Joop heeft geweldig gedeald en we hebben 'm gekocht. Zo'n zilveren als hiernaast, maar dan met een glazen dak, boardcomputer, allemaal toeters en bellen erop en erbij!

In februari komen eerst de demonstratieauto's voor de dealers en in de eerste week van Maart komen er 7 in Nederland voor de verkoop. Daar zit er 1 bij zilver met een glazen dak.... en die is voor ons!!!!! Joepie.

Op 21 maart begint de lente. Rond 20 maart krijgen we de auto. En natuurlijk ga ik mijn Ignis missen, maar..... voor ons is het dit jaar: Een nieuwe lente een nieuwe auto!

Loterijen

Het is nieuwjaarsdag en wij zitten te kijken naar de postcodeloterijshow. Mama heeft al jarenlang loten van deze loterij. Ze had er dit jaar 3 maar daar heeft ze er 2 van opgezegd. Om met haar te spreken : zo win ik meer.

In alle jaren dat de postcodeloterij bestaat heeft ze 1 keer gewonnen, een bedrag van 2 x 350 euro. Toen had ze nog 2 loten. En dan spreek ik wel over jaren terug. Maar goed, vanavond spelen we met 1 lot.

Gisteravond was trouwens de oudejaarsloterij. We zouden daar niet meer aan  mee doen hadden we vorig jaar gezegd. Maar toch overstag gegaan door gisterenmiddag op de valreep nog  2 halve loten te kopen. Eindigend op 0 en op 1. Op beide loten is uiteindelijk € 10  gevallen.  Niet die grote bedragen waarom je meedoet.

Dus vanavond,  nieuwe kans. Aan het begin van de avond hadden we al bedacht wat we er mee zouden gaan doen, met al die miljoenen. Nu hebben we die exercitie met de miljoenen als vele malen gehouden, dus wij weten het wel. € 50.000 naar de kinderen om de aflossing van de hypotheek te verlagen.  En Bea Post van de begeleiding van de winnaars van de Postcodeloterij adviseert dan om niet het bedrag te geven, maar het te betalen.  Dus die adviezen kennen we ook al.  Verder willen wij graag de buitenboel geschilderd hebben en een nieuwe badkamer. En ntuurlijk blijven we heeeeeeeeel gewoon.

Er liggen bij Winston negen gouden ballen acht voor een miljoen en 1 voor 25 miljoen. Terwijl ik kijk en schrijf zijn er al vier ballen geopend, eerst Borne en Bodegraven.  Lamswaarde (?!) en Groenlo feesten ook al. Waar blijft toch Amsterdam, zijn hier zoveel zoveel postcodes?

Nu worden bal 5 en 6 open gemaakt.

Nee hè, ja hoor: 1033 EN Amsterdam (!).

Een seconde later denk ik waarom toch niet 35 puntjes meer?

Nou de kansen worden al kleiner. We wachten af. Op Nederland 1 start de zoektocht naar Zorro. We gaan maar kijken hoe dat wordt. Terwijl de jongens druk aan het zingen zijn, worden we toch wel nieuwsgierig. In welk gehucht zou de 25 miljoen vallen. Zappen? Zappen!

Nee maar, de grote winnaar van de avond is: 1019 LH Amsterdam !!!!!

Wel weer Amsterdam, maar niet  bij ons. Hè jammer.

Ach ja, waarom deden we ook al weer mee, toch niet voor de miljoenen, maar voor het goede doel, toch?

Maar weer terugschakelen naar Zorro…..