Bloembollen

Gèk ben ik op bloembollen. Dat heb ik van mijn moeder. Ik weet niet of ik dat al niet eerder had geschreven, maar dan is het dus ook echt waar. Het verschil is wel dat mama eens sterke voorkeur heeft voor Hyacinten en ik voor Narcissen en Tulpen. Wij gaan ons dan ook ieder jaar zeer te buiten bij de bloemenman in Noordwijk. Onderweg naar ons huisje daar passeren we altijd zijn stal. Vlak bij Langevelderslag. Zakken met bollen, maar ook reeds geplante bolletjes in potjes nemen we er mee. We hebben ook een jaar gehad waarin we wat meer bijzondere bollen hebben gekocht. Dat was een jaar of 4 geleden. Witte en Zwarte tulpen, Papegaaientulpen en van die dikke dubbele tulpen. Die hadden we in onze grote terrasbakken gezet en later verplant naar de tuin. Prachtig bloeiden ze.

Het nadeel van bollen is wel, dat ze, eenmaal uitgebloeid, erg lelijk worden, dus knip je ze af.
Als je wilt dat ze volgend jaar terug komen, moet je ze wel lelijk en al laten staan. Nu maak ik er van die 'schoof'achtige dingen van. Ik knip de bloemen er uit en bind de stelen en bladeren bij elkaar met een touwtje of makkelijk degelijk elastiekje en laat ze dan zo afsterven. Staat lang zo onaardig niet. En: het volgende jaar grote kans op succes. Op deze wijze doe ik het al jaren met mijn crocusjes, blauwe druifjes en narcisjes in de tuin en ze komen al jaren weer terug. Met tulpen kon ik dat geduld nooit opbrengen. Tot vorig jaar.

 En raad nu toch eens? Ja hoor, de Zwarte tulpen en de papegaaientulpen en ook 2 gele dubbele tulpen bloeiden dit jaar. Hele maal trots!!!!! Dus met een beetje werk en taaie volharing is succes bijna altijd verzekerd.

Ondertussen is alles volledig uitgeboeid en opgebonden. Volhouden tot volgend jaar. En ondertussen bloeien mijn andere vaste planten er vrolijk om heen. Bloeien is vooruitzien.