Zomer in de lente

Wat is het toch raar. Het is de laatste jaren steeds het mooiste weer in het jaargetijde dat lente is gedoopt. We kunnen in april en begin mei in 'het blote bloesje' buiten zitten en op het moment dat het dan ècht zomer is is het weer maar zo zo. Maar goed tevreden zijn met wat je hebt en niet zeuren.

 Vooral onze Emma heeft het helemaal naar haar zinnetje als het mooi weer is. Het liefst wil ze de hele dag in de tuin zitten, nou ja zitten. Dat verbaast me bij haar altijd het meest. De hele tijd is ze alert. Ze zit, ligt, loopt, rent, praat en dat telkens maar door. Ik zei laatst nog tegen mama dat het toch zo stom is dat dat kleine ding nou nooit eens even lekker slaapt. En dat terwijl dit weer zich daar zó voor leent. Nee hoor, LouLou, haar buurmeisje kon eens over de schutting de tuin inwandelen. En dan is de tuin, een ruim begrip. Onze tuin, die van de buren rechts  en die van de buren links, de gemeenschappelijke tuin. 

Nergens mag LouLou eigenlijk in en dat terwijl de tuin van de buurvrouw LINKS haar 'eigen' tuin is. Nou scheelt het wel dat LouLou zelf ook niet veel onderscheid maakt, want zij gaat ook gewoon alle 3 de tuinen in.

LouLou slaapt trouwens wel in de tuin. Gisteravond lag ze heerlijk buiten in een stoel te slapen. Let wel: de stoel van onze buurvrouw RECHTS!

Maar die lente dit jaar is me wel wat.

Het warmte record was eergisteren binnen. Gisteren nog een prachtige dag. Vandaag is het weer weer helemaal omgeslagen. Typisch Hollands!

Maar toch blijft het een heerlijk lente. Net (26 mei 12.00 uur) was de lucht helemaal donker en nu is er weer zo'n mooie wolkenlucht waar onze nederlandse schilders zo beroemd om zijn. Ik maak even een fotootje van die lucht (wel door het raam heen). Ondertussen zijn we weer een paar minuten verder en de lucht is weer grijs.

Zomer in de lente weer even vergeten?
Titel ondertussen geëvolueerd naar 'herfst in de lente'?
Ach nee, die zon komt best wel weer terug.

Bloembollen

Gèk ben ik op bloembollen. Dat heb ik van mijn moeder. Ik weet niet of ik dat al niet eerder had geschreven, maar dan is het dus ook echt waar. Het verschil is wel dat mama eens sterke voorkeur heeft voor Hyacinten en ik voor Narcissen en Tulpen. Wij gaan ons dan ook ieder jaar zeer te buiten bij de bloemenman in Noordwijk. Onderweg naar ons huisje daar passeren we altijd zijn stal. Vlak bij Langevelderslag. Zakken met bollen, maar ook reeds geplante bolletjes in potjes nemen we er mee. We hebben ook een jaar gehad waarin we wat meer bijzondere bollen hebben gekocht. Dat was een jaar of 4 geleden. Witte en Zwarte tulpen, Papegaaientulpen en van die dikke dubbele tulpen. Die hadden we in onze grote terrasbakken gezet en later verplant naar de tuin. Prachtig bloeiden ze.

Het nadeel van bollen is wel, dat ze, eenmaal uitgebloeid, erg lelijk worden, dus knip je ze af.
Als je wilt dat ze volgend jaar terug komen, moet je ze wel lelijk en al laten staan. Nu maak ik er van die 'schoof'achtige dingen van. Ik knip de bloemen er uit en bind de stelen en bladeren bij elkaar met een touwtje of makkelijk degelijk elastiekje en laat ze dan zo afsterven. Staat lang zo onaardig niet. En: het volgende jaar grote kans op succes. Op deze wijze doe ik het al jaren met mijn crocusjes, blauwe druifjes en narcisjes in de tuin en ze komen al jaren weer terug. Met tulpen kon ik dat geduld nooit opbrengen. Tot vorig jaar.

 En raad nu toch eens? Ja hoor, de Zwarte tulpen en de papegaaientulpen en ook 2 gele dubbele tulpen bloeiden dit jaar. Hele maal trots!!!!! Dus met een beetje werk en taaie volharing is succes bijna altijd verzekerd.

Ondertussen is alles volledig uitgeboeid en opgebonden. Volhouden tot volgend jaar. En ondertussen bloeien mijn andere vaste planten er vrolijk om heen. Bloeien is vooruitzien.